Adiós reż. José Prats

Wielka Brytania – 8’ – animacja 

Dorosły syn, ojciec i pies Canela spędzają razem dzień polując na króliki. Wypadek podczas polowania wyzwala trudne emocje, z którymi ojciec musi zmierzyć się w obliczu nadchodzącego wyjazdu syna do Wielkiej Brytanii. 

[An adult son, his father, and their dog Canela spend the day hunting rabbits together. An accident during the hunt stirs up difficult emotions that the father must confront as his son’s departure for the United Kingdom approaches.]

Grypa żołądkowa [Stomach Bug] reż. Matty Crawford 

Wielka Brytania – 15’ – fabuła – TW: migające światła

Dziwna przypadłość minimalizowana przez pracowników publicznej służby zdrowia okazuje się być czymś zupełnie niespodziewanym, kiedy osamotniony Manny nie może porozumieć się ze swoją nieobecną córką. Film, operując estetyką body horroru, w przejmujący sposób ukazuje złożone emocje starzejącego się rodzica, mierzącego się z chorobą i samotnością.

[A strange ailment, downplayed by the NHS workers, turns out to be something entirely unexpected when the lonely Manny struggles to connect with his absent daughter. By skillfully deploying a body horror aesthetic, the film poignantly explores the complex emotions of an aging parent grappling with illness and loneliness.]

mleko [milk] reż. Miranda Stern

Wielka Brytania – 27’ – dokument 

Reżyserka podejmuje próbę poznania swojej matki, mierząc się z doświadczeniem straty, zależności i macierzyństwa. Punktem wyjścia stają się pozostawione przez matkę rzeczy, które otwierają przestrzeń pamięci i traumy. milk to intymny, poetycki esej o miłości i żałobie, które współistnieją w delikatnej równowadze, jak w sztuce kintsugi, gdzie pęknięcia stanowią o pięknie i emocjonalnej wartości przedmiotu.

[The director sets out to get to know her mother by confronting the intertwined experiences of loss, dependence, and motherhood. Her journey begins with the objects her mother left behind, which open a space of memory and trauma. milk is an intimate, poetic essay about love and grief coexisting in delicate balance, recalling the Japanese art of kintsugi, where gold-pleated cracks speak to the beauty and relevance of a broken object.]

Wander to Wonder reż. Nina Gantz 

Wielka Brytania – 14’ – animacja

Postaci ze stworzonego w latach 80. programu dla dzieci Wander to Wonder zostają zupełnie same, kiedy ich ludzki twórca nagle odchodzi. Chociaż ich mikro-świat pogrąża się w coraz większym chaosie, nie przestają stawać przed kamerą VHS, która kiedyś służyła do nagrywania ich programu. 

[The stars of a 1980s children’s TV show Wander to Wonder are left completely alone when their human creator suddenly passes away. Although their miniature world descends into an ever growing chaos, they continue to record themselves with a VHS camera, which they used to record their show.]

Milczące kwiaty, świadkowie [The Flowers Stand Silently, Witnessing] reż. Theo Panagopoulos

Wielka Brytania – 17’ – dokument

Palestyński reżyser mieszkający w Szkocji odkrywa zapomniane nagrania przedstawiające dzikie kwiaty jego ojczyzny, digitalizuje je i podejmuje dialog z obrazami z czasów, gdy Palestyna znajdowała się pod brytyjską okupacją. Te unikatowe, nakręcone przez szkockiego misjonarza w latach 30. i 40. XX wieku filmy — Wild Flowers of Palestine oraz Floral Beauty of the Holy Land — należą do najwcześniejszych znanych kolorowych zapisów z tego regionu.

Spokojne, urzekające ujęcia wzgórz, pól i mieszkańców Palestyny, zatrzymanych w obiektywie kamery, zostały zestawione z refleksją nad współczesnym losem tej ziemi i jej mieszkańców. Kolory kwiatów wciąż zachwycają intensywnością, zarazem budząc poczucie głębokiej straty.

[A Scotland-based Palestinian filmmaker discovers forgotten footage depicting the wildflowers of his homeland, digitises it, and responds to the images from a time when Palestine was under British occupation. These unique films — Wild Flowers of Palestine and Floral Beauty of the Holy Land — shot by a Scottish missionary in the 1930s and 1940s, are among the earliest known color records from the region.

The serene, captivating shots of Palestine’s hills, fields, and inhabitants are juxtaposed with a reflection on the land’s present-day reality. The colors of the flowers still dazzle with their intensity, while evoking a deep sense of loss and longing.]

Marion reż. Joe Weiland, Finn Constantine

Wielka Brytania – 13’ – dokument

Film osadzony w realiach La Course Landaise – francuskiej tradycji skoków przez byki – opowiada historię Marion, jedynej Francuzki uprawiającej ten sport. W miarę jak Marion przygotowuje się do wejścia na ring, film ukazuje jej zmagania z mizoginią i uprzedzeniami. To historia kobiety, która w świecie zdominowanym przez mężczyzn próbuje pogodzić macierzyństwo z realizacją swojej pasji.

[Set against the backdrop of La Course Landaise – the French tradition of bull-jumping – the film follows the journey of Marion, the only female bull-jumper in France. As she prepares to enter a packed arena, the film explores her battle against misogyny and prejudice. A journey of one woman in a male-dominated world, who juggles motherhood with the pursuit of her passion.]

Kamień, papier, nożyce [Rock, Paper, Scissors] reż. Franz Böhm 

Wielka Brytania – 20’ – fabuła – TW:

BAFTA 2025 WINNER

Oparta na faktach historia nastoletniego Ivana, który wraz z ojcem prowadzi prowizoryczny szpital na linii frontu. Kiedy oddziały wroga zbliżają się coraz bardziej, Ivan musi dokonać niemożliwego wyboru, aby ochronić ojca, pacjentów i to, w co wierzą. 

[Based on a true story – Ivan and his father operate a makeshift hospital at the frontline of war, but when enemy soldiers close in, Ivan faces an impossible choice to protect his father, their patients, and everything they stand for.]

Miłość do śmierci [Amour à Mort] reż. Ingrid Heiderscheidt

Belgia – 26’ – 2024 – fabularny

Claudine szuka miłości. Na co dzień pracuje jako mistrzyni ceremonii w krematorium, a po godzinach jest mażoretką w zespole Pekettes. W wieku 45 lat nie chce już dłużej być singielką.

[Claudine is looking for love. At 45, she’s desperately single, a master of ceremonies at a crematorium and a majorette with the Pekettes.]

My secret cyberlove reż. Bartosz Stankiewicz

Polska – 2024 – 35’ – fabularny

Robert jest w związku z seksrobotem i wraz z matką prowadzi cukiernię. Kiedy piekarnik do ciasta się psuje, jego toksyczny ojciec wraca, aby go naprawić. Obecność ojca wystawia na próbę miłość Roberta do robota.

[Robert is in a relationship with a sex robot and runs a confectionery shop with his mother. When the cake oven breaks down, his toxic father returns to fix it. His father’s presence tests Robert’s love for the robot.]

Dwie osoby wymieniające się śliną [Deux personnes échangeant de la salive] reż. Natalie Musteata, Alexandre Singh

Francja – 2024 – 36’ – Fabuła

W alternatywnej rzeczywistości, gdzie za pocałunek grozi kara śmierci, a pieniądz zastąpiła przemoc fizyczna, Malaise, młoda pracowniczka centrum handlowego zakochuje się w sfrustrowanej mieszczce Angine. Rodząca się między kobietami więź staje się obiektem zawiści starszej stażem pracowniczki sklepu. 

[In an alternative reality where kissing is punishable by death and physical violence has replaced money, Malaise, a young salesgirl at a luxurious department store, falls for a disillusioned customer named Angine. The bond that begins to form between the two women soon becomes the object of envy of another employee.]